« باب غين » غبر : الغَابِر : درنگ كننده بعد از گذشتن آن چيزى كه با او بوده ، در آيه : ( إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ - 171 / شعراء ) « 1 » يعنى در ميان كسانى كه عمرشان طولانى شده بود و نيز گفته شده آن پير زن در ميان كسانى باقيماند كه با لوط پيامبر ( ع ) از شهر بيرون نرفته بودند در ميان كسانى كه بعد از اتمام حجّت پيامبرشان در عذاب ماندند ، در آيات : ( إِلَّا امْرَأَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ - 33 / عنكبوت ) ( قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ - 60 / حجر ) ( هر دو آيهء اخير در بارهء همسر لوط پيامبر ( ع ) است كه در عذاب باقى ماند ) غُبْرَة : تتمّه و باقيماندهء شير در پستان ، جمعش - أَغْبَار است . غُبْرُ الحيض : بقيه حيض و دشتان شدن ، و نيز - غُبْرُ الليل : بقيه شب . غُبَار : باقيمانده از خاكى به هوا برخاسته است كه وزن لفظى آن بر مبناى دخان و عثار و مانند اينهاست ( دود و خاك ) كه اثرشان باقى مىماند . غَبَرَ الغبار : گرد و غبار برخاست ، گذرنده و باقيمانده را نيز غَابِر - گويند ، اگر اين دو معنى براى - غابر -

--> ( 1 ) پيامبر قوم لوط و كسانش را از عذاب نجات داديم مگر پير زنى كه از باقيماندگان در ميان فاسقين بود .